Szlak testowany  lubimyrowery-favik-bike – test lipiec 2015 r.

Gmina Narol zajmuje północną część powiatu lubaczowskiego, wchodzącego w skład województwa podkarpackiego. Terytorium gminy Narol, mimo niewielkiej powierzchni cechuje duża różnorodność form i ukształtowania terenu.

Miasteczko Narol leży na pograniczu województw lubelskiego i podkarpackiego. Początkowo było osadą zwaną Florianów. Nazwa pochodziła od założyciela Floriana Łaszcza Nieledowskiego. Florianów został założony w 1596, w 1648 zniszczony przez Kozaków. Ludność przeniosła się nieco na zachód, zakładając osiedle pod nazwą Narol Miasto. Swoją nazwę zawdzięcza nowej lokalizacji „na roli”, stąd też późniejsza nazwa Narol. W okolicy Narola udokumentowano znaleziska z  okresu wpływów rzymskich i to fakt tłumaczący obecność posągu legionisty rzymskiego tuż przy wjeździe do miasta.

Okolice gminy to bardzo ciekawe obszary i miejsca, które z pewnością zainteresują pasjonatów historii ale i amatorów ciszy i spędzania wolnego czasu na łonie przyrody. Pokazanie najciekawszych miejsc w regionie ma ułatwić sieć tras turystycznych przygotowanych również dla rowerzystów.

Początek szlaków

Szlaki w formie pętli. Większość z nich (oprócz trasy VI) swój początek ma na rynku w Narolu tuż przy Ratuszu miejskim. Trasa VI swój początek ma w sąsiedniej Rudzie Różanieckiej w centrum wsi.  Niestety próżno szukać w miejscu początku szlaków znaków określających początek oraz tablic informacyjnych z mapą. Dlatego do przejazdu szlakami zalecamy korzystanie ze śladów GPS dostępnych w opisie szlaku lub na profilu LubimyRowery.pl w serwisie Traseo.pl .

Trudność

Ze względu na ukształtowanie terenu i długości tras proponowane szlaki nie należy do trudnych. Ze względu na dobrą jakość nawierzchni szlaku, długość trasy oraz przejezdność, można je polecić również do wycieczek rodzinnych z towarzystwem dzieci. Oczywiście należy liczyć się z tym, że pociechy będą wymagały pomocy w podjechaniu pod niektóre wzniesienia i na niektórych odcinkach leśnych duktów. Szlaki w całości przejezdne z przyczepką lub sakwami. Tylko w nielicznych miejscach można napotkać lekkie utrudnienia w przejeździe z przyczepką wynikające głównie z piaszczystej nawierzchni szlaku.

Oznakowanie:

System oznakowania znacznie odbiega od popularnego w Polsce oznakowania PTTK. Projektant szlaku zastosował swój indywidualny pomysł na oznakowanie. Niestety pomimo dość estetycznych i czytelnych znaków nie jest on w pełni zadowalający i wystarczający. Znaki rozlokowane są dość nieregularnie i niesystematycznie. Podczas przejazdu można napotkać miejsca gdzie znaków jest bardzo dużo, z kolei w innych rejonach znaków nie ma wcale… Dodatkowym elementem wpływającym na komfort wycieczki jest oznakowanie usytuowane równolegle do szlaku co może wprowadzać w błąd na skrzyżowaniach i niejednokrotnie wymaga zgadywania, gdzie należy skręcić.

Jako wsparcie przy określeniu przebiegu poszczególnych szlaków może posłużyć dość dobra tablica z mapą zlokalizowana na wyjeździe z Narola w obszar leśny na skrzyżowaniu ulic Sportowa i Krupiecka tuż przy murowanej cerkwi. Ciekawostką oznakowania jaka z pewnością wprowadzi w zdumienie niejednego rowerzystę są znaki potwierdzające jazdę szlakiem – to biała tabliczka z symbolem roweru i dwoma kółkami w kolorach szlaków, którymi aktualnie się poruszamy. Znaki zlokalizowane głównie na odcinkach gdzie pokrywa się przebieg dwóch sąsiadujących szlaków.

Chcąc spędzić aktywnie czas wśród pięknych narolskich krajobrazów warto zaopatrzyć się dobrą mapę turystyczną okolicy lub urządzenie nawigujące GPS z wgranym śladem szlaku (można je pobrać z opisu szlaku w portalu Traseo.pl na naszym profilu). Niestety problemem może być również znalezienie dobrej mapy turystycznej z naniesionymi szlakami gminy. Na ogólnych mapach Podkarpacia niestety nie znaleźliśmy opisywanych propozycji.

Trasa I – Zielony szlak rowerowy

Pobierz ślad GPX

Jak korzystać z map na stronie LubimyRowery.pl? – Przeczytaj TUTAJ

Długość szlaku: 28 km

Przebieg trasy: Narol – Młynki – trasa szlaku południowego – Huta Szumy – Korkosze – Rezerwat przyrody „Nad Tanwią” – Rebizanty – Pomnik ku czci pomordowanych mieszkańców Huty Różanieckiej (punkt widokowy z panoramą na Roztocze) – Huta Różaniecka – Maziarnia – Stawy – „Góra Grochy” – Narol

Opis szlaku i wrażenia z jazdy

Według opisu na stronie gminy początek trasy to droga leśna w prawo za siedzibą Nadleśnictwa Narol od głównej drogi Narol – Lubaczów. Wjeżdżamy z drogi głównej Narol-Lubaczów, w drogę leśną, ok. 100 m za zabudowaniami siedziby Nadleśnictwa Narol. Stoją przy niej tablice informacyjno-poglądowe ścieżki dydaktyczno-przyrodniczej „Bukowy Las”. Poruszamy się droga kamienna w miarę dobrej jakości. Po obu stronach trasy przeważa las sosnowy. Po około 2,5 km od początku szlaku trzymamy się prawej strony i dalej poruszamy się drogą dość piaszczystą i lekko utrudniającą przejazd. Na drzewach od czasu do czasu pojawiają się oznakowania żółtego pieszego szlaku turystycznego. Na około 6 kilometrze docieramy to drogi asfaltowej prowadzącej do wsi Huta Szumy. Wg. info ze strony gminy szlak prowadzi w lewo asfaltem do centrum wsi. My proponujemy dalszą jazdę na wprost przez urokliwe połacie leśne. Huta Szumy to osada powstała przy nieistniejącej już hucie eksploatującej miejscowe darniowe rudy żelaza, należące do ordynacji zamojskiej. W miejscowości nie ma nic co mogło by przyciągnąć turystę stąd nasza propozycja jazdy na wprost. Drogi schodzą się na około 8 kilometrze.

Jadąc dalej po prawej stronie, już w województwie lubelskim, widzimy dolinę Tanwi, nad którą pobudowano dość sporą liczę domków letniskowych. Niestety dostęp do rzeki jest w wielu miejscach ogrodzony, a niektóre z domków stanowią prawdziwą twierdzę.

Dojeżdżamy do wsi Rebizanty, przecinamy drogę asfaltową prowadzącą w prawo do Suśca, w lewo do Huty Różanieckiej. Żeby dojechać do rezerwatu „Nad Tanwią” położonego ok. 1 km od wymienionej drogi asfaltowej kierujemy się w prowadzącą na wprost drogę gruntową. Rezerwat „Nad Tanwią” – zajmuje powierzchnię 41,33 ha, chroni liczne progi skalne naturalnie wytworzone w dnie rzeki oraz wysokie zbocza doliny wraz z gęstą szatą roślinną. Ciąg niewielkich wodospadów zmienia leniwie płynącą rzekę w rwący potok o górskim charakterze. Rezerwatowi towarzyszy ścieżka dydaktyczna mająca na celu przybliżyć zagadnienia związane z życiem lasu i z procesami w nim zachodzącymi. Opuszczamy rezerwat i wracamy do drogi asfaltowej wjeżdżamy pod górę w kierunku Huty Różanieckiej. Proponujemy zatrzymać się na szczycie góry, aby z tego pięknego punktu widokowego podziwiać panoramę Puszczy Solskiej i Roztocza.

Dojeżdżamy do Huty Różanieckiej ta niewielka miejscowość powstała dzięki eksploatacji lasu głównie poprzez taką działalność jak: smolarstwo, węglarstwo, gonciarstwo. Istniała tu od 1713 r. huta szkła zwykłego. W Hucie Różanieckiej po prawej stronie nieopodal drogi zobaczymy ruiny cerkwi pod wezwaniem św. Mikołaja z 1835 roku, która została spalona w trakcie pacyfikacji wsi przez Niemców 26 czerwca 1943 r. i pozostała w postaci ruiny do dnia dzisiejszego. Jedziemy dalej dość dobrą drogą asfaltową w kierunku Rudy Różanieckiej. Z początku poruszamy się pomiędzy obszarem pół uprawnych i łąk. Następnie wjeżdżamy ponownie w pachnący las sosnowy. Po przejechaniu pośród lasu ok. 18 km od początku trasy skręcamy w asfaltową drogę w lewo. Po prawej stronie zobaczymy nieużytkowane stawy rybne, bogate w roślinność stawową. Na tym odcinku jedziemy dobrą drogą asfaltową łączącą Narol z Rudą Różaniecką . U podnóża „Góry Grochy”, na którą mozolnie się wspinamy jadąc asfaltem zauważyć można po prawej stronie kamieniołom wapienny. Można na chwilę zboczyć również w lewo, do rezerwatu ” Las Bukowy „. Dalszy etap trasy to już bardzo przyjemny asfaltowy zjazd skryty w leśnych obszarach Wschodniego Roztocza.

Pomimo długości ok. 25 km trasa jest bardzo przyjemna i ma charakter typowo rekreacyjny. Sosnowe lasy dostarczają na bieżąco aromatycznych doznań dla turysty. Raz po raz dobiegają nas odgłosy bogactwa ptasiego świata. Oprócz rekreacji możemy również ten czas wykorzystać na zbieranie jagód lub grzybów w zależności od pory roku.

Nawierzchnia szlaku

Dość urozmaicona w dużej części asfaltowa. Na odcinku pomiędzy 2 a 8 kilometrem można napotkać na utrudnienia w postaci piaszczystej nawierzchni. Pozostałe odcinku szlaku to drogi utwardzone, głównie asfaltowe o niewielkim natężeniu ruchu samochodowego. Na odcinku pomiędzy Rebizantami a Rudą Różaniecką należy zachować ostrożność ponieważ zdarzają się przypadki szybko jadących samochodów. 

Trasa II –  Czerwony szlak rowerowy

Pobierz ślad GPX

Jak korzystać z map na stronie LubimyRowery.pl? – Przeczytaj TUTAJ

Długość szlaku: 18 km

Przebieg trasy: Narol – kapliczka – Kadłubiska – Podlesina – krzyż – Rezerwat przyrody „Minokąt” – Lipie – Lipsko – Narol 

Opis szlaku i wrażenia z jazdy

Początek trasy – parking przy ratuszu – siedzibie Urzędu Miasta i Gminy Narol

Wyjeżdżamy spod ratusza, drogą w kierunku Bełżca. Przy wyjeździe uwagę naszą zwraca kościół parafialny p.w. Narodzenia NMP murowany w latach 1790-1804. Dalej Jedziemy ulicą Warszawską, po lewej stronie mijamy kapliczkę, następną przy Stacji Paliw. Po prawej w oddali widać zalew. Skręcamy w lewo, w drogę asfaltową, by zaraz zmienić kierunek w prawo, w stronę wsi Podlesina. Po lewej mijamy restaurowany zespół pałacowo-parkowy Łosiów z drugiej połowy XVIII wieku, będący obecnie własnością prywatną. Niestety teren jest zamknięty i zwiedzanie możliwe tylko po wcześniejszym zgłoszeniu u zarządcy obiektu. Jadąc dalej naszym oczom ukazują się pola uprawne, a po prawej w oddali zabudowania wsi Kadłubiska. Dalszy etap to droga, o niezbyt dobrej nawierzchni asfaltowej, ale stanowiąca piękną aleję, którą tworzą kasztanowce. Wjeżdżamy do wsi Podlesina i przed nowym, murowanym kościołem skręcamy w prawo, w wiejską polną drogę. Dojeżdżamy do końca wsi, do rozgałęzienia dróg, na którym zmieniamy kierunek skręcając w lewo. Na drzewach pojawiają się czerwone znaki Centralnego Szlaku Rowerowego Roztocza. Znajdujemy się już na terenie województwa lubelskiego. Na kolejnym rozwidleniu dróg, skręcamy w lewo. Na krótkim odcinku jedziemy wśród pól, po czym wjeżdżamy w las sosnowy. Leśny obszar towarzyszy nam około kilometra. Za miejscowością Chyże przejeżdżamy w obszarze leśnym przez niestrzeżone tory. Pociągi kursują tu bardzo rzadko, głównie towarowe, niemniej jednak trzeba być ostrożnym, tym bardziej, że widoczność zasłania leśna roślinność. Kolejny charakterystyczny punkt na szlaku to „Minokąt” – Rezerwat leśny, chroniący las bukowo-jodłowy oraz charakterystyczne paraboliczne wydmy śródlądowe będące reliktami suchego i chłodnego klimatu sprzed ok. 10 tys. lat.

Na kolejnym rozwidleniu dróg, skręcamy w prawo w kierunku wsi Kadłubiska. Mijamy po drodze śródleśne jeziorko. Po prawej widać staw przeciwpożarowy. Dojeżdżamy do rozwidlenia, na którym skręcamy w lewo, w prawo droga prowadzi do wsi Kadłubiska. Jedziemy dalej lasem aż do drogi asfaltowej Narol – Bełżec. Skręcamy w kierunku Narola i wzdłuż asfaltu zwracając szczególną uwagę na samochody dojeżdżamy do końca szlaku na rynku w Narolu. 

Nawierzchnia szlaku

Całość szlaku to nawierzchnia pozwalająca na przejazd rowerem turystycznym. W początkowym etapie to drogi o nawierzchni asfaltowej w miarę dobrej jakości. Gorsza nawierzchnia może się okazać lekko uciążliwa na odcinku kasztanowej alei pomiędzy 2 a około 5 kilometrem. Dalszy ciąg szlaku to droga o zmiennej nawierzchni – asfalt przeplatany szutrem dobrej lub gorszej jakości, ale nie będący uciążliwym podczas jazdy rowerem turystycznym.

Trasa III – Żółty szlak rowerowy

Pobierz ślad GPX

Jak korzystać z map na stronie LubimyRowery.pl? – Przeczytaj TUTAJ

Długość szlaku: 16 km

Przebieg trasy: Narol – Lipsko – pole bitwy – Łukawica – Wola Wielka – Jacków Ogród – Dębiny – Jędrzejówka – Narol

Opis szlaku i wrażenia z jazdy

Ruszamy spod Ratusza w Narolu i kierujemy się w lewo, drogą na Werchratę. Po minięciu kierunkowskazu na Werchratę, jedziemy drogą przejeżdżając obok lokali handlowo-usługowych. W prawo jest droga prowadząca do Huty Złomy przez Jędrzejówkę i Dębiny. Jedziemy prosto, mijając po lewej zabudowania miejscowości Lipsko – położonej nad Tanwią, jest dawnym miastem, sąsiadującym przez strumień Krwawicę bezpośrednio z Narolem. Będąc w Lipsku warto „zahaczyć” o lokalną Izbę Pamięci zlokalizowaną budynku naprzeciwko murowanego atrakcyjnie wyglądającego kościoła. W Izbie Pamięci lokalni pasjonaci zgromadzili zbiory archeologiczne i historyczne, których nie powstydziłoby się żadne muzeum historyczne. Wyjeżdżamy z Lipska, poruszając się nadal drogą prowadzącą przez Łukawicę i Wolę Wielką do Werchraty. Jadąc dalej zbliżamy się powoli do pierwszych zabudowań wsi Łukawica. Rejony Łukawicy, Brzezinek i Lipia to swoiste zagłębie archeologiczne. Odkryto tu cmentarzyska kurhanowe kultury ceramiki sznurowej. Należały one do ludności, która wypasała bydło i przenosząc się co pewien czas nowe miejsca wzdłuż łąk nadrzecznych. W Łukawicy znajduje się jedno z najwydajniejszych źródeł na Roztoczu Wschodnim. Poniżej źródła powstało po prawej stronie drogi rozlewisko stanowiące początek strumienia o nazwie Łukawica. Można spotkać się z twierdzeniem, że to tu właśnie rozpoczyna swój bieg Tanew.

Około 8 km od Narola – w Woli Wielkiej dojeżdżamy do skrzyżowania dróg, podążamy w prawo na Dębiny. Wola Wielka – to kolejna wieś sołecka w gminie Narol, położona na Roztoczu Wschodnim, u podnóża Wielkiego Działu i Gorajów. Zwana była też Wolą Lipską. W centrum wsi, na niewielkim wzniesieniu znajduje się zabytkowy zespół cerkiewny, w tym drewniana cerkiew greckokatolicka p.w. Opieki Najświętszej Maryi Panny wybudowana w 1755 roku. Obok cerkwi stoi drewniana dzwonnica z XVIII wieku. Wokół świątyni znajdują się nagrobki greckokatolickie, charakterystyczne dla ośrodka kamieniarskiego w Bruśnie Starym. Zespół cerkiewny z cmentarzem otoczony jest kamiennym murem, wysokości około 1 m. Przy zespole cerkiewnym w Woli Wielkiej ma swój koniec/początek Niebieski Szlak Rowerowy Ikon.

Jadąc dalej zbliżamy się do kolejnej miejscowości na trasie – Dębiny. Wieś położona jest w południowo-wschodniej części gminy Narol, u podnóża niewielkiego zalesionego wzniesienia Kalicza Góra, obecnie Trzy Kopce. Z Dębin do Narola przez Jędrzejówkę poruszać będziemy się drogą, którą niegdyś prowadził Szlak Południowy. Opuszczając Dębiny, na krzyżówce jedziemy w prawo do kolejnej miejscowości na trasie tj. Jędrzejówki. Za zabudowaniami wsi po lewej stronie drogi, w borze sosnowym, na wzniesieniu znajduje się cmentarz choleryczny, na którym stoi wysoki krzyż z 1848 roku. Jedziemy dalej i zmierzamy do końca naszej wędrówki. Wjeżdżamy na drogę w kierunku Narola- w lewo, którą już jechaliśmy, rozpoczynając wędrówkę tą trasą. 

Nawierzchnia szlaku

Przeważająca część nawierzchni to zmiennej jakości lokalne drogi asfaltowe o nieznacznym natężeniu ruchu samochodowego. Asfaltowa nawierzchnia dróg nieznacznie urozmaicona krótkimi odcinkami dróg gruntowych.

Trasa IV – Niebieski szlak rowerowy

Pobierz ślad GPX

Jak korzystać z map na stronie LubimyRowery.pl? – Przeczytaj TUTAJ

Długość szlaku: 19 km

Przebieg trasy: Narol – Krupiec – Łówcza – Ścieżka dydaktyczno-przyrodnicza „Kobyle Jezioro” – Rezerwat „Źródła Tanwi” – Huta Złomy – Dębiny – Jędrzejówka – Narol

Opis szlaku i wrażenia z jazdy

Startujemy spod ratusza, kierujemy się drogą asfaltową w kierunku na Lubaczów. Po przejechaniu ok. 1 km skręcamy w drogę w lewo do miejscowości Krupiec. Krupiec pierwotnie był wsią królewską w starostwie lubaczowskim, w źródłach występuje od 1604 r. Częścią Narola stał się w 1867 r. W końcu XVII w. zbudowano tu monaster OO Bazylianów. Do końca XIX wieku istniała tu cerkiew drewniana, w 1899 roku zbudowano nową, murowaną p.w. Złożenia Szat Matki Boskiej. Obok cerkwi zachowała się murowana dzwonnica, datowana na lata 30-te XX wieku. Cerkiew i cmentarz, dzięki staraniom władz miasta i Nadleśnictwa Narol, zostały odnowione. Sprzed cerkwi gdzie zlokalizowano tablicę z mapą szlaków rowerowych gminy Narol wyruszamy drogą asfaltową w kierunku miejscowości Łówcza. Po prawej stronie zauważyć można stadion klubu sportowego Roztocze Narol. Mijamy Krupiec i wjeżdżamy w drogę piaskową. Dla niektórych rowerów może to być utrudnienie. Rowery górskie poradzą sobie z tymi trudnościami. Po lewej stronie zauważymy przydrożny krzyż wapienny – charakterystyczny element krajobrazu roztoczańskiego. Naszym oczom po lewej stronie ukazuje się wzniesienie „kapelusz”. Legenda mówi, że generał po walce zostawił tu swój kapelusz. Warto  wybrać się na jego szczyt i poświęcić chwilę na podziwianie przepięknych krajobrazów Roztocza i Puszczy Solskiej.

Przemieszczamy się w dalszym ciągu drogą gruntową i na rozwidleniu dróg mijamy kolejny krzyż wapienny. Skręcamy w lewo w drogę prowadzącą do Łówczy Górnej, droga w prawo prowadzi do Łówczy Dolnej.  Droga polna prowadzi dalej do miejscowości Łówcza wzmiankowanej już na 1483 rok. Pod koniec XIX wieku wieś posiadała dobrze rozwiniętą infrastrukturę; prócz cerkwi działała szkoła filialna, młyn, cegielnia, folusz, gorzelnia, wapniarka i tartak wodny. Najcenniejszym zabytkiem w Łówczy jest zespół cerkiewny, składający się z cerkwi pod wezwaniem św. Paraskewy i drewnianej dzwonnicy. Do zabytków sztuki sakralnej zaliczyć należy także kaplice cmentarną, wzniesioną w 1848 r. Pozostałości dawnego zespołu dworskiego odnajdujemy w zaniedbanym parku, założonym w przełomie XVIII i XIX w. Wracamy do drogi, po prawej stronie mijając nowy kościół katolicki, po lewej szkołę podstawową. Po skręcie w lewo po lewej stronie towarzyszyć nam będzie głęboki jar, z płynącą Łówczanką. Znajdujemy się tu na krawędzi Roztocza. Poruszając się dalej zjeżdżamy drogą w dół, prowadzącą wśród pól uprawnych. Możemy tutaj nacieszyć oczy pięknymi panoramami roztoczańskimi. Po lewej zabudowania wsi Huta Złomy, po prawej – Huty Starej. Na wprost widzimy pasmo Wielkiego Działu – najwyższego wzniesienia po stronie polskiej Roztocza, osiągającego wysokość 390,4 m n.p.m.

Po zjeździe ze wzniesienia od strony Łówczy w Hucie Złomy skręcamy w lewo w kierunku Narola. Drogą utwardzoną (asfaltową) przez Dębiny dojeżdżamy do Jędrzejówki. Wyjeżdżamy w miejscowości Lipsko (etap opisany w trasie III), w której skręcamy w lewo do Narola.

Na odcinku od Łówczy do Dębin poruszamy się trasą wspólną również dla Niebieskiego Rowerowego Szlaku Ikon.

Nawierzchnia szlaku

Przeważa nawierzchnia asfaltowa zmiennej jakości. W obszarach leśnych i polnych poruszamy się drogami gruntowymi. Na odcinku od miejscowości Krupiec do cerkwi w Łówczy należy być przygotowanym na piaszczystą nawierzchnię drogi. Od Łówczy niezbyt długim fragmentem poruszamy się nawierzchnią asfaltową i dalej nawierzchnia szlaku zmienia się na dość dobrą drogę gruntową. Od miejscowości Huta Złomy poruszamy się lokalnymi drogami utwardzonymi – dobrej i gorszej jakości asfalt.

Trasa V – Pomarańczowy szlak rowerowy

Pobierz ślad GPX

Jak korzystać z map na stronie LubimyRowery.pl? – Przeczytaj TUTAJ

Długość szlaku: 30 km

Przebieg trasy: Narol – Krupiec – Łówcza – Wola – Płazów – Zadymarka – Jeziora – Stawy – Góra Grochy – Narol

Opis szlaku i wrażenia z jazdy

Wyjeżdżamy spod ratusza, kierujemy się drogą asfaltową w kierunku Lubaczowa. Po przejechaniu ok. 1km. skręcamy w drogę w lewo do miejscowości Krupiec (odcinek trasy V od Krupca do miejscowości Łówcza opisany jest przy trasie IV).

Wjeżdżając drogą do Łówczy, po lewej stronie drogi, w dole, mijamy potok Łówczanka. Na krzyżówce, kierujemy się w prawo do Płazowa, na wprost, wśród lip stoi przydrożna kapliczka. Płazów to wieś sołecka (dawne miasto) w gminie Narol, położona na pograniczu Pałaskowyżu Tarnogrodzkiego i Równiny Biłgorajskiej, u podnóża krawędzi Roztocza Wschodniego. W Płazowie wjeżdżamy na drogę krajową nr 865 z Jarosławia do Bełżca, skręcamy w prawo, następnie w lewo, kierując się na Rudę Różaniecką. Na wschód od wspomnianej drogi krajowej, stoi zabytkowy, murowany kościół parafialny p.w. Św. Mikołaja Archanioła, poświęcony i oddany do użytku w 1822 roku. Po przeciwnej, zachodniej stronie drogi krajowej stoją ruiny murowanej cerkwi  greckokatolickiej wybudowanej w 1936 roku.

Z Płazowa jedziemy drogą prowadzącą do Rudy Różanieckiej, wśród lasów sosnowych i pól, na których pojawiają się miejscami kamienne krzyże. Ruda Różaniecka jest największą wsią sołecką w gminie Narol, nad strumieniem Różaniec. Strumień ten zasila rozległy zespół stawów w północnej części wsi. Pierwsza wzmianka o Rudzie Różanieckiej pochodzi z 1706 roku. Za wsią Ruda Różaniecka skręcamy w prawo. Znajdujemy się na południowej granicy Parku Krajobrazowego Puszczy Solskiej. Jadąc dalej w kierunku Huty Różanieckiej, przejeżdżamy obok największego w powiecie lubaczowskim, kompleksu stawów rybnych. Za stawami skręcamy w prawo, w dobrą drogę asfaltową, łączącą Rudę Różaniecką z Narolem. Kierujemy się w stronę Narola, po drodze mijając m.in. rezerwat „Las Bukowy” i „Górę Grochy”. Ten odcinek trasy V opisany został przy trasie I.

Nawierzchnia szlaku

Na odcinku od miejscowości Krupiec do Łówcza nawierzchnia gruntowa miejscami dość piaszczysta miejscami utrudniająca przejazd. Pozostała etapy to lokalne drogi asfaltowe. Na odcinku od Płazowa do  Rudy Różanieckiej należy zachować ostrożność z uwagi na niezbyt często, ale niekiedy z dużymi prędkościami poruszające się samochody.

Trasa VI – Fioletowy szlak rowerowy

Pobierz ślad GPX

Jak korzystać z map na stronie LubimyRowery.pl? – Przeczytaj TUTAJ

Długość szlaku: 17 km

Przebieg trasy: Ruda Różaniecka – Jeziora – Stawy – Huta Różaniecka – Rycówka – Łominos – Ruda Różaniecka

Opis szlaku i wrażenia z jazdy

Początek trasy – Ruda Różaniecka – centrum wsi. Trasę rozpoczynamy w centrum wsi jadąc w kierunku zachodnim pomiędzy zabudowaniami wsi Ruda Różaniecka. Trasa prowadzi środowiskiem leśnym z dużym udziałem sosny. Las miejscami za sprawą gęstego podszycia jodłowego w miejscach wilgotniejszych przypomina prawdziwą Puszczę Solską.

Tutaj najłatwiej też trafić na leśnego drapieżnika jakim jest ryś i wilk. W dalszej części naszej trasy jadąc tzw. drogą Jagiełły mijamy środowiska leśne bardziej suche. Są to tereny doskonale nadające się jesienią do zbierania grzybów.  Z drogi typowo leśnej wyjeżdżamy na prawo na krzyżówce na tzw. Drogę Ruciańską, mijamy po prawej stronie wzgórze Łominos o wysokości 231,9 m n.p.m. W miejscu zwanym Rycówka przekraczamy leśny potok i jadąc cały czas zwartym kompleksem leśnym z dominującą sosną docieramy do wsi Huta Różaniecka (opisany w trasie I i V).

Nawierzchnia szlaku

Na całej długości szlaku poruszamy się drogami dobrej jakości w dużej części utwardzonymi i asfaltowymi.

Inne szlaki rowerowe w niedalekiej odległości

Niebieski Rowerowy Szlak Ikon

Centralny Szlak Rowerowy Roztocza

Zalecany rower do przejazdu szlakami: trekkingowy lub górski

Podsumowanie:

Gmina Narol to swoista kraina rowerowa oferująca turyście dobrą zabawę na kilka dni rowerowych. Szlaki można śmiało zakwalifikować do rowerowych tras rekreacyjnych, a nawet rodzinnych. Pozytywnym aspektem krainy jest bogaty wachlarz różnorakich atrakcji historycznych, sakralnych i przyrodniczych. Minusem – niestety – bardzo uboga infrastruktura oraz niewystarczający system oznakowania oraz brak informacji na terenie przebiegu szlaków.

Pozostaje tylko mieć nadzieję, że wprowadzenie grupy szlaków gminy Narol do projektu GreenVelo pozytywnie wpłynie na poprawę brakujących elementów i turystyka rowerowa zostanie odpowiedni doceniona przez władze lokalne